•ลมหนาวใหม่

posted on 05 Oct 2010 10:54 by folkner in Poem
 



ลมหนาวใหม่  

  

ลมหนาวใหม่ ไกวใบ ไม้ฝนหมาด 

แสงเช้าสาด อาบส่อง เป็นช่องฉาย 

เป็นดอกดาว พราวพร่าง กลางดินทราย 

ขยับย้าย ขยายเต้น เป็นระบำ 

 

ดินอิ่มอุ้ม ชุ่มทรวง ฝนช่วงเช้า 

สิ้นฝนเศร้า สั่งลา สิ้นฟ้าร่ำ 

ต่อแต่นี้ ลมหนาว หมอกขาวนำ 

ความทรงจำ จะเดินทาง กับน้ำค้าง 

 

บทกวี จะมากมาย ด้วยสายหมอก 

ไม้ดอก ฤดุหนาว จะพราวพร่าง 

ขบวนของ นักฝัน นั้นเดินทาง 

บทเพลงต่าง มีทำนอง ของหนาวลม 

 

ทุ่งข้าวเช้า พร่างพราว ดาวดอกน้ำ 

ช่วงใกล้ค่ำ หนาวเย็น เห็นหมอกห่ม 

ก่อกองไฟ ผิงพร่าง น้ำค้างพรม

เสียงคุยขรม ล้อมรอบ ครอบครัวรัก

 

ไม่รู้ปี นี้หนาว ยาวแค่ไหน

ฤดูร้อน มักรุกไล่ เร่งไสผลัก

ฤดูหนาว นับวัน แสนสั้นนัก

กวีอาจ ไม่ทันถัก วรรคกวี

 

คำ : ลำภา   มัคศรีพงษ์
ภาพ : www.thongthai.com

Comment

Comment:

Tweet